Fushë Arrëz

IMG_3301

Met dit soort uitzichten kan je je goed voorstellen waar de psalmist naar keek toen hij schreef: ‘ik hef mijn ogen op naar de bergen, waar komt mijn hulp vandaan?’ Een machtig gevoel om te weten dat God, die deze bergen heeft gemaakt, je helpt en leidt. Deze foto is gemaakt op weg naar Fushe Arrez. Een afgelegen stadje waar we vorige week een outreach hebben gedaan. We komen hier nog uitgebreid op terug.

De kracht van de natuur hebben we afgelopen week ook gemerkt. In Albanië waren er overstromingen. Wij hebben alleen enkele dagen hevige regenval en blanke straten gehad. In betonnen steden, zoals Durrës gaat het dan snel. Er is weinig openbaar groen en ook particuliere tuinen worden volgestort met beton. En dat zonder goede regenwaterafvoer. Binnen no-time staat alles dan blank. Met de huidige klimaatverandering en dus hevigere regenbuien doet het ons denken aan Gods opdracht om goed te zorgen voor de aarde. Niet alleen voor Hem, maar ook om onze eigen toekomst zo veilig mogelijk te maken.

Advertenties

Nek aan nek race

IMAG1861[1].jpgDat schijnen de Albanese verkiezingen van komende zondag te zijn. Een historische, want na drie maanden protest in Tirana, hebben de twee grootste partijen een akkoord gesloten over de regels bij de verkiezingen. Positief, ook met het oog op de wens om toe te treden tot de EU. Overal zien we posters, flyers en we zijn al meerdere manifestaties in de stad tegengekomen. Onze hardhorende onderbuurman luistert veel politieke toespraken op standje max waar wij van mogen meegenieten.

We vragen ons wel af hoe het zit. Je hoort veel mensen klagen over de overheid, die niets doet voor burgers, die vooral voor zichzelf en hun vriendjes ‘helpen’ en het woord ‘corruptie’ wordt hier zeker niet geschuwd. Veel mensen geven aan niet te gaan stemmen, want dat heeft toch geen zin. Anderen zijn nog ingeschreven in hun oude woonplaats (omdat overschrijven nu eenmaal niet zo makkelijk is hier) en gaan niet reizen voor hun stem. Toch was er bij de laatste verkiezingen een opkomst van 52%.

Een goed artikel in Newsweek

 

Overal te vinden

imag1831.jpg

Ons was verteld dat er in Albanië niet aan de deur bezorgd werd. Toen we voor vertrek nog geen precies adres wisten hebben we een straatnaam van een teamgenoot opgegeven. We waren dan ook
zeer verbaasd toen de postbode voor de deur stond met de bekende blauwe envelop.De belastingdienst weet je overal te vinden!

Ps. gebruik alstublieft niet bovenstaand adres om iets naar ons te sturen, maar neem contact met ons op voor een postadres.

OM Balkan Retreat

ombalkans

Eens in de twee jaar komen alle OM teams in de Balkan voor een lang weekend samen. Een weekend waarin ideeën worden uitgewisseld en gezamenlijk gekeken wordt naar visie, maar ook een weekend met een stuk ontspanning om elkaar beter te leren kennen. Dit jaar was de retreat in Bar, Montenegro, waar we een goede tijd hadden. Interessant om te horen waar andere teams mee bezig zijn, en te zien hoe zij dit aanpakken. Schrikbarend hoe weinig christenen er in deze hele regio zijn. Verder mochten we met elkaar nadenken over de verspreiding van het evangelie in het boek Handelingen.

De middagen stonden wat meer in het teken van ontspanning. Montenegro is een ontzettend mooi land en daar konden we in deze tijd dan ook van genieten. Zo heeft Menno heeft deelgenomen aan een hiketocht naar de top van één van de bergen aan de kust (na eerst een groot deel omhoog gereden te zijn;)) en zijn we met een groot deel van het OM Balkan team met een boot het Shkodra meer op gevaren.

Gëzuar Pashkën

DSC00103.JPG
Vanmorgen hebben we Pasen gevierd! Vanuit heel Albanië waren kerken uitgenodigd om naar Tirana te komen. Omdat de christelijke gemeenschap in Albanië niet heel groot is, was het voor veel mensen een feest van herkenning. Iedereen zocht elkaar op om elkaar na korte of langere tijd weer te groeten. Het voelde als één grote warme familie.

Onze gemeente had een bus geregeld en op de weg er naartoe zat de sfeer, met gitaar en zang, er al goed in. In Tirana zijn we aangesloten bij een korte mars om de opstanding van Jezus te vieren. We eindigden op één van de grote pleinen van de hoofdstad, waar we met zijn allen een feestje bouwden. Al met al een bijzondere ervaring.

De Pazar

Één van onze vaste stekjes voor de dagelijkse boodschappen: De groente en fruit markt, ofwel pazar, van Durrës. Waar we in Nederland regelmatig aan het eind van de dag even snel de Emte in liepen om wat spullen te halen voor het eten, kost dit hier toch net iets meer tijd.

Op de markt is veelal groeten en fruit te koop, maar ook levende kip, djath, een soort paperige kaas, en vis. De tafeltjes zijn te huur en de groenten en fruit komen meestal uit eigen tuin. Per week kan het aanbod hierdoor ook best wel verschillen, momenteel zijn er aardbeien, bosuien en komkommers in overvloed.

De markt is over het algemeen gezellig druk en chaotisch. De kwaliteit van het aanbod kan per kraam verschillen waardoor we vaak de volledige markt overgaan om alles te vinden wat we nodig hebben. We hebben regelmatig een gesprekje met één van de vele verkopers, vooral omdat we met onze niet Albanese uitstraling wel een beetje opvallen hier.